Γεώργιος.Π.Δημακόγιαννης: “Μια άλωση…. που ποτέ δεν έγινε!!”

Ανάρτηση του Εκδότη της Αδούλωτης Μάνης: κος Γεώργιος Π.Δημακόγιαννης :

[…πιο κοντινή μας αυτή τη φορά, που σχετίζεται απευθείας με την δική μας ατομική και συλλογική Ελευθερία!]

29η Μαΐου 1826 – 29η Μαΐου 2026.

Ο Ιμπραήμ έχει ρημάξει τον Μωριά, έχει καταλάβει το μαρτυρικό Μεσολόγγι κι έχει επιστρέψει λάβρος και τροπαιούχος στην έδρα του, στην Μεθώνη τής Μεσσηνίας.

Από εκεί με τον αέρα και την αλαζονεία τού παντοδύναμου νικητή στρέφει το βλέμμα προς ανατολάς και στέλνει επιστολή στον εκπρόσωπο των Μανιατών, Γιωργάκη Πέτρ. Μαυρομιχάλη:

“…Διατάττεσαι αυστηρώς άμα του λαβείν την παρούσαν μου, χωρίς αναβολή καιρού εις διορίαν ημερών δέκα, να συσκεφθής μετά των σημαντικών της πατρίδος σου (Μάνης), και να έλθητε εκ συμφώνου προς ημάς, ίνα βαλθή εις ασφάλειαν η πατρίς σου,…, εξ εναντίας όμως και παρακούσης,…, και την πατρίδα σου θα την κάμωμεν ως και την Πελοπόννησον, ειμή δεν θέλει αφίσωμεν μήτε ίχνος οσπιτίου, και όψεσθε εν ημέρα κρίσεως ίνα δώσητε λόγον προς τον θεόν δι’ όσα ήθελε δοκιμάσει ο αθώος λαός σας…”

Κι Εκείνος, ετών 26, “μετά των σημαντικών της πατρίδος του” είναι ολιγόλογος, λακωνικός, στην απάντησή του:

“…Ελάβομεν το γράμμα σου εις το οποίον είδομεν να μας φοβερίζεις, ότι, αν δεν σου προσφέρωμεν την υποταγήν μας, θέλεις εξολοθρεύσει… Δια τούτο και ημείς σε περιμένωμεν με όσας δυνάμεις θελήσης… Γράφομεν και σε περιμένομεν”

29η Μαΐου 1826.

Το επόμενο διάστημα, Ιούνιο και Αύγουστο του 1826, ακολουθούν οι σφοδρές επιθέσεις του τουρκοαιγύπτιου πολέμαρχου -με καλομελετημένο σχέδιο- κατά της αδούλωτης Μάνης…

– Βέργα, Διρός, Πολυάραβος είναι οι τρεις μεγάλοι σταθμοί, και πολλοί οι μικρότεροι στην ιστορική χερσόνησο του Ταϋγέτου και του Ταινάρου, όπου ο αλλαζόνας Ιμπραήμ ηττάται οικτρώς -και αποχωρεί ντροπιασμένος- και μάλιστα όχι μόνο από τους Μανιάτες πολεμιστές αλλά κι από τους γέροντες και τα παιδιά, κι απ’ αυτές τις αρειμάνιες δρεπανηφόρες Μανιάτισσες!!

Στην Μάνη δεν βρήκε …άμαχο πληθυσμό!!

—————

Αυτή τη χρονιά οι νεοΈλληνες καλούμαστε να θυμόμαστε και να τιμούμε τα 200 χρόνια από την τραγωδία του Μεσολογγίου, αλλά να μην παραλείψουμε ΚΑΙ τις εκπληκτικές νίκες των ελληνικών όπλων που ακολούθησαν στην ανυπότακτη Μάνη, εις βάρος τού προαιώνιου εχθρού.

Ούτως ή άλλως η Ιστορία κύκλους κάνει, από τον καιρό τού βασιλιά Λεωνίδα, του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου που κι Εκείνοι ανδρώθηκαν στην σκια του αρσενικού Ταϋγέτου, όπως και οι Μαυρομιχαλαίοι και οι Μανιάτες της Εθνεγερσίας,… κι ως τις μέρες μας, θέλουμε πιστεύειν και έως τον αιώνα τον άπαντα…

Γ.Π.Δημακόγιαννης

[“Αδούλωτη Μάνη”,

Αρεόπολη 29η Μαϊου 2026]

Πηγή: Γεώργιος Π.Δημακόγιαννης fb

Άρθρο σχετικό: Mάνη :” Ο εφιάλτης του Ιμπραήμ”. Βέργα-Διρός.