Στη νοτιότερη άκρη της ηπειρωτικής Ευρώπης, εκεί που οι αρχαίοι τοποθετούσαν την πύλη του Άδη, σώζεται ένα από τα πιο αινιγματικά ψηφιδωτά της Ελλάδας.
Τι βλέπεις μπροστά σου:
Ένα κυκλικό ψηφιδωτό δάπεδο, λαξευμένο στον ίδιο τον βράχο του ακρωτηρίου. Λευκές ψηφίδες σχηματίζουν σπείρες, κυματιστές γραμμές και ένα κεντρικό ρόδακα-αστέρι με οκτώ ακτίνες. Μοιάζει με ήλιο που ανατέλλει από τη θάλασσα ή με ανεμοστρόβιλο κυμάτων. Οι αρχαιολόγοι το τοποθετούν στη ρωμαϊκή περίοδο, όταν ο αρχαίος ναός του Ποσειδώνα «Ασφάλειου» ξανακτίστηκε και λαμπρύνθηκε.
Γιατί είναι ξεχωριστό:
- Τοποθεσία-θρύλος: Βρίσκεται ακριβώς πάνω από το σπήλαιο που οι αρχαίοι πίστευαν πως οδηγούσε στον Κάτω Κόσμο. Ο Παυσανίας έγραψε ότι εδώ ο Ηρακλής ανέβασε τον Κέρβερο από τον Άδη
- Συμβολισμός: Οι σπείρες θυμίζουν τα κύματα που λατρεύονταν στον ναό του Ποσειδώνα, ενώ ο κεντρικός ρόδακας παραπέμπει στον ήλιο που «βασιλεύει» κάθε βράδυ στη θάλασσα του Ταινάρου
- Αντοχή στο χρόνο: Αν και τα μάρμαρα του ναού χρησιμοποιήθηκαν αργότερα για το εκκλησάκι του Ασωμάτου, το ψηφιδωτό έμεινε εκεί, χαραγμένο στον βράχο, να μαρτυρά ότι κάποτε εδώ οι ναυτικοί ζητούσαν την προστασία του θεού της θάλασσας
Η μαγεία του σήμερα:
Στέκεσαι πάνω σε 2000 χρόνια ιστορίας. Κάτω από τα πόδια σου, οι ρωμαίοι πιστοί περπατούσαν για να προσφέρουν θυσίες στον Ποσειδώνα. Δίπλα σου, η ίδια πηγή που, όπως έλεγαν, αν κοιτούσες τα νερά της έβλεπες λιμάνια και πλοία. Και γύρω σου μόνο βράχος, αγριοθύμαρο και το βαθύ μπλε του Λακωνικού Κόλπου.
Δεν είναι απλώς ένα ψηφιδωτό. Είναι η σφραγίδα που άφησαν οι άνθρωποι στο τέλος του κόσμου, εκεί που η στεριά τελειώνει και αρχίζει το βασίλειο του Ποσειδώνα.
Φωτογραφικό Υλικό:
