Λαγκάδα: Εκεί όπου η Πέτρα Αγκαλιάζει το Γαλάζιο του Μεσσηνιακού
Ατενίζοντας από ψηλά ολόκληρο τον Μεσσηνιακό κόλπο, η Λαγκάδα μοιάζει μαγική, σχεδόν παραμυθένια. Σφηνωμένη ανάμεσα σε δύο επιβλητικά λαγκάδια, τον Εμπλούτσο και το Βαθύ Λαγκάδι – από όπου λέγεται ότι πήρε και το όνομά της – αιχμαλωτίζει το βλέμμα και την καρδιά.
Στην καρδιά της Δυτικής Μάνης, καθώς η διαδρομή από την Αρεόπολη προς τη Στούπα ξεδιπλώνεται, αφήνοντας πίσω το χωριό του Άγιου Νίκωνα, μια μαγευτική έκπληξη περιμένει στην επόμενη στροφή. Ξαφνικά, σαν να ξεπροβάλλει από έναν πίνακα ζωγραφικής, απλώνεται αμφιθεατρικά στην καταπράσινη πλαγιά ενός λόφου η πανέμορφη Λαγκάδα. Η εικόνα της, με τα πέτρινα σπιτάκια να σκαρφαλώνουν αρμονικά στην πλαγιά, μοιάζει βγαλμένη από τις πιο εντυπωσιακές καρτ ποστάλ της Ελλάδας.
Πίνακας Περιεχομένων
Η Λαγκάδα
Ατενίζοντας από ψηλά ολόκληρο τον Μεσσηνιακό κόλπο, η Λαγκάδα μοιάζει μαγική, σχεδόν παραμυθένια. Σφηνωμένη ανάμεσα σε δύο επιβλητικά λαγκάδια, τον Εμπλούτσο και το Βαθύ Λαγκάδι – από όπου λέγεται ότι πήρε και το όνομά της – αιχμαλωτίζει το βλέμμα και την καρδιά. Μια γλυκόπικρη αλήθεια, σαν ψίθυρος στον αέρα, μας θυμίζει πως και αυτό το πανέμορφο χωριό φέρει τις πληγές της μετανάστευσης, μια σιωπηλή ερήμωση που αγγίζει πολλές γωνιές της Μάνης.
Κι όμως, η Λαγκάδα αντιστέκεται στην εγκατάλειψη με την αξεπέραστη ομορφιά της. Είναι ένα αυθεντικό μανιάτικο χωριό, όπου η πέτρινη αρχιτεκτονική κυριαρχεί, με τα επιβλητικά πυργόσπιτα και τις κεραμιδένιες στέγες να συνθέτουν ένα σκηνικό απαράμιλλης αισθητικής. Στα μάτια μας, είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο γραφικά και γοητευτικά χωριά ολόκληρης της Μάνης.
Advertisement
Οι Ναοί στην Λαγκάδα
Στην καρδιά της Λαγκάδας, ορθώνονται επιβλητικοί οι ναοί της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα και της Αγίας Τριάδας, ενώ στο κοιμητήριο στέκει ο διαχρονικός ναός της Αγίας Σοφίας. Στην νότια πλευρά του χωριού, σκαρφαλωμένος στην πλαγιά, διακρίνεται ο πενταόροφος Πύργος του Καπιτσίνου με τις πολεμίστρες του, ένας σιωπηλός μάρτυρας μιας άλλης εποχής. Λίγο πιο πέρα, ο τετραόροφος Πύργος του Οικονομέα (1757) και η τριώροφη κατοικία του Κισκήρα (1859) συμπληρώνουν το ιστορικό πανόραμα.
Η Λαγκάδα είναι ένας υπέροχος τουριστικός προορισμός, όπου η αυθεντικότητα συναντά τη φιλοξενία. Γραφικά ταβερνάκια απλώνονται κατά μήκος του κεντρικού δρόμου, κάτω από τη σκιά των καρποφόρων δέντρων, προσφέροντας μια μοναδική αίσθηση σε αυτό το ήδη ειδυλλιακό τοπίο.
Άλλα στοιχεία:
-
Αρχιτεκτονική: Διακρίνεται για την αυθεντική μανιάτικη αρχιτεκτονική της, με πέτρινα πυργόσπιτα και στενά λιθόστρωτα δρομάκια. Το χωριό αποτελείται από επιμέρους συνοικισμούς, όπως τα Μιλουτσιάνικα, η Πέρα Χώρα, τα Τσιφολιάνικα και το Κάτω Πηγάδι.
-
Ιστορικό Βάθος: Η ιστορία της περιοχής ξεκινά από τους ρωμαϊκούς χρόνους, όταν η Λαγκάδα χρησίμευε ως οικισμός για τους Ρωμαίους που είχαν καταλάβει την κοντινή πόλη των Θαλαμών.
-
Θρησκευτική Σημασία: Το χωριό είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον Άγιο Νίκωνα τον Μετανοείτε, τον εκχριστιανιστή της Μάνης, ο οποίος πέθανε εκεί. Τα λείψανά του φυλάσσονται σε μαρμάρινη λάρνακα στον ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου.
Επίλογος
Φεύγοντας από αυτό το μαγευτικό χωριό, γεμάτοι εικόνες και συναισθήματα, κρατάμε στις αποσκευές μας πολύτιμες φωτογραφίες και μια υπόσχεση στην καρδιά μας: να επιστρέψουμε σύντομα για να ζήσουμε μαγικές βραδιές κάτω από τον έναστρο ουρανό αυτής της ποιητικής και παραμυθένιας Λαγκάδας. Ένα μέρος που αγγίζει την ψυχή και αφήνει μια γλυκιά νοσταλγία για πάντα.
Κείμενο-Φωτό Όμορφη Μάνη




















Ωραία περιγραφή για το χωριό μου να είσαι καλά και σε ευχαριστώ για την αφιέρωση
στον αδελφό μου τον Γιώργο που έφυγε πριν 4 χρόνια.. Οι περιγραφές σου κρύβουν μεγάλη αγάπη
για αυτό τον κακοτράχαλο μα τόσο όμορφο και ιστορικό τόπο. Είσαι Μανιάτης το όνομα σου πιο είναι.
Άντε να σου αφιερώσω ακόμα ένα ποίημα για τον τόπο που γεννηθήκαμε και μας συντρόφεψε τα χρόνια της νιότης και τώρα στο δείλι της ζωής μας ξαναδέχτηκε στην αγκαλιά του.
ΜΑΝΗ
Από ήλιο και πέτρα φτιαγμένη,
αγέρωχα αετοκοιτάς
με μύθους είσαι αναθρεμμένη
σε καλούπια γι’αυτό δεν χωράς,
απ’ το πέλαγος πάνω γερμένη
σαν πέτρινος φάρος φωτάς
Τα φυτά με την πέτρα αντάμα
αρμέγουν το άπλετο φως,
η ζωή αγκαλιά με το θάμα
προβάλλουν εμπρός συνεχώς,
την δροσιά την μαζεύεις σε στάμνα
για να πιεις σαν στερέψει ο καιρός
Μακρινό το ταξίδι στον χρόνο,
σημάδια σ’αφήσαν πολλά,
η ανάγκη σου άνοιξε δρόμο
και ακολουθούσες πιστά,
ο βοριάς σε συντρόφευε μόνο
κι ένας ήλιος καυτός σαν φωτιά.
Νομίζω πως οι όμορφες και ιστορίες που παρουσιάζεις άνετα
μπορούν να γίνουν ένα ελκυστικό βιβλίο. Ο Δημακόγιαννης [ εκεί έχω βγάλει και
εγώ τα περισσότερα βιβλία μου] θα μπορούσε να βοηθήσει να βγει οικονομικά και
να το προωθήσει. Έχει ανάγκη η Μάνη από τέτοια αφιερώματα που βοηθούν ειδικά
τις νέες γενιές να έρθουν πιο κοντά σε αυτόν τον άγονο μα πανέμορφο τόπο
Αγαπητέ Νίκο ερχόμενος στην πανέμορφη Λαγκάδα θα προσπαθήσω να επικοινωνήσω μαζί σου!! Η αγάπη , η διάθεση να εξυμνείς τον τόπο σου με έναν ξεχωριστό τρόπο, όπως είναι η ποίηση είναι μοναδική. Τον κο Γιώργο Δημακόγιαννη τον γνωρίζω προσωπικά και πολλά από τα άρθρα της Όμορφης Μάνης, με την άδεια του, προέρχονται από τον θησαυρό γνώσεων για την Μάνη που διαθέτει στο μαγαζί του. Κάποια στιγμή ίσως βγεί ένα βιβλίο με τίτλο “Όμορφη Μάνη” , αλλά μακροπρόθεσμα, έχει συζητηθεί πάντως με τον Γιώργο. Ειλικρινά σε ευχαριστώ πολύ για τα θερμά σου λόγια. Το όνομα μου είναι Αυγουλέας Βασίλειος και η καταγωγή μου από την Μέσα Μάνη.
( Σε ενημερώνω ότι από τα χέρια του αείμνηστου αδερφού σου, έχω ένα Λεύκωμα της Λαγκάδας με τίτλο :[ “Λαγκάδα του χτες & του σήμερα”. Εκδοση 2005. Επιμέλεία: Γ.Β Μπόσινας]. Περιέχει πολλές φώτο των ανθρώπων, την κοινωνική ζωή τους, ζώντας αλλά και μεγαλουργώντας ,μερικοί εξ αυτών, στην Λαγκάδα, αλλά και ορισμένων που η φήμη τους, με τις επιτυχίες τους, ξεπέρασαν τα στενά όρια του χωριού. Ασφαλώς το κρατώ ως αρχείο, διότι δεν δύναμαι να δημοσιεύσω φωτογραφίες κατοίκων χωρίς την άδεια των οικείων τους.). Σε ευχαριστώ και πάλι!!
Ωραία περιγραφή για το χωριό μου να είσαι καλά και σε ευχαριστώ για την αφιέρωση
στον αδελφό μου τον Γιώργο που έφυγε πριν 4 χρόνια.. Οι περιγραφές σου κρύβουν μεγάλη αγάπη
για αυτό τον κακοτράχαλο μα τόσο όμορφο και ιστορικό τόπο. Είσαι Μανιάτης το όνομα σου πιο είναι.
Άντε να σου αφιερώσω ακόμα ένα ποίημα για τον τόπο που γεννηθήκαμε και μας συντρόφεψε τα χρόνια της νιότης και τώρα στο δείλι της ζωής μας ξαναδέχτηκε στην αγκαλιά του.
ΜΑΝΗ
Από ήλιο και πέτρα φτιαγμένη,
αγέρωχα αετοκοιτάς
με μύθους είσαι αναθρεμμένη
σε καλούπια γι’αυτό δεν χωράς,
απ’ το πέλαγος πάνω γερμένη
σαν πέτρινος φάρος φωτάς
Τα φυτά με την πέτρα αντάμα
αρμέγουν το άπλετο φως,
η ζωή αγκαλιά με το θάμα
προβάλλουν εμπρός συνεχώς,
την δροσιά την μαζεύεις σε στάμνα
για να πιεις σαν στερέψει ο καιρός
Μακρινό το ταξίδι στον χρόνο,
σημάδια σ’αφήσαν πολλά,
η ανάγκη σου άνοιξε δρόμο
και ακολουθούσες πιστά,
ο βοριάς σε συντρόφευε μόνο
κι ένας ήλιος καυτός σαν φωτιά.
Νομίζω πως οι όμορφες και ιστορίες που παρουσιάζεις άνετα
μπορούν να γίνουν ένα ελκυστικό βιβλίο. Ο Δημακόγιαννης [ εκεί έχω βγάλει και
εγώ τα περισσότερα βιβλία μου] θα μπορούσε να βοηθήσει να βγει οικονομικά και
να το προωθήσει. Έχει ανάγκη η Μάνη από τέτοια αφιερώματα που βοηθούν ειδικά
τις νέες γενιές να έρθουν πιο κοντά σε αυτόν τον άγονο μα πανέμορφο τόπο