Κατηγορία: ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

Η θεία – Βασιλού, περίπου 75 ετών, μούλεγε πάνω στο Σαγγιά (το βουνό – προέκταση του Ταϋγέτου, ως το Ταίναρο) – σε μια θρησκευτική γιορτή […]

” Ιστέον ότι οι του Κάστρου Μαΐνης ουκ εισίν από της γενέας των προρρηθέντων  Σλάβων, αλλά εκ των παλαιοτέρων Ρωμαίων , οι και μέχρι του […]

Παρά το άγριο και απόκοσμο τοπίο της Μάνης, μια γη που για πολλούς ξένους φέρει την ίδια αυστηρότητα με τον φαινομενικά σκληρό χαρακτήρα των Μανιατών, μια αλήθεια λάμπει πιο […]

     Στην καρδιά της μανιάτικης διαλέκτου βρίσκεται η λέξη “καφός” (και η παραλλαγή της “καβούτσος”) που σημαίνει “αδελφός”, καθώς και η λέξη “καφή” για […]

  ” Ξεπερνώντας το δεδομένο της φτώχειας , που θα τσάκιζε και θα ταπείνωνε κάθε άλλη γυναίκα, η Μανιάτισσα με το να μάθει από τη […]

Μια φορά και έναν καιρό , πριν πολλά -πολλά χρόνια, εκεί “πέρα στην άκρη του γιαλού, στην τελείωση του κόσμου”, ο καλός Θεός έφτιαξε ένα […]

Κύλησε στο ακροθαλάσσι. Έκανε μπάλα το σώμα και  κόκκοι λεπτής άμμου  την τύλιξαν κι απέμειναν  αδιάψευστοι μάρτυρες της παρουσίας της κολλώντας, ολοένα και περισσότεροι, στο γυμνό […]

Σε κάθε βήμα σου στην Ελλάδα συναντάς την λαϊκή ποίηση.Τραγουδιέται πάντα με τέτοιο τρόπο όμως, που ξεχωρίζει από μέρος σε μέρος.Όλα αυτά συμβαίνουν για διάφορα […]

Οι παλαιοί Μανιάτες ήταν λιτοδίαιτοι. Έτρωγαν κρίθινο ψωμί (γεννηματένιο) ή ξερά παξιμάδια που τα έλεγαν «χαλούς», ελιές , φάβα, κρεμμύδια και σκόρδα (ξερά και χλωρά). Συνήθιζαν […]