Δεν γίνεται να μιλάς για τον Ταΰγετο και να μην σκύψεις να ακούσεις τους ψιθύρους του. Γιατί αυτό το βουνό δεν έχει μόνο πέτρα. Έχει μνήμη. Και η μνήμη του ξεκινά από τους θεούς.
Η Ταϋγέτη, η Έβδομη Πλειάδα
Ο Ταΰγετος πήρε το όνομά του από τη νύμφη Ταϋγέτη. Ήταν μία από τις επτά Πλειάδες, τις κόρες του Τιτάνα Άτλαντα και της Ωκεανίδας Πλειόνης. Όμορφες, περήφανες, κυνηγημένες. Ο μύθος λέει πως ο Δίας την ερωτεύτηκε.
Για να γλιτώσει από το θεϊκό του πάθος, η Ταϋγέτη παρακάλεσε την Άρτεμη, τη θεά του κυνηγιού. Η Άρτεμη τη λυπήθηκε και τη μεταμόρφωσε σε ελαφίνα. Ως ελαφίνα περιπλανήθηκε στις πλαγιές του βουνού που αργότερα πήρε το όνομά της.
Μα ο Δίας δεν σταμάτησε. Την βρήκε και ενώθηκαν. Από την ένωσή τους γεννήθηκε ο Λακεδαίμων, ο μυθικός ιδρυτής της Σπάρτης. Ο Ταΰγετος, λοιπόν, δεν είναι απλώς το βουνό πάνω από τη Σπάρτη. Είναι ο τόπος που γεννήθηκε η ψυχή της.
«Λένε πως τις νύχτες με πανσέληνο, αν σταθείς στα μονοπάτια του Ταϋγέτου, ακούς ακόμα τα βήματα της ελαφίνας να τρέχει να σωθεί. Και το βουνό να την σκεπάζει.»
Ο Ταΰγετος ως Φύλακας και Τιμωρός
Ο θρύλος δεν σταματά εκεί. Οι αρχαίοι Σπαρτιάτες πίστευαν πως ο Ταΰγετος ήταν ιερός. Στις πιο απόκρημνες χαράδρες του, στον Καιάδα, έριχναν τους προδότες, τους κακούργους και τα παιδιά που γεννιόνταν ασθενικά και δεν θα άντεχαν την αγωγή. Ήταν η σκληρή δικαιοσύνη του βουνού.
Την ίδια στιγμή, ήταν και το καταφύγιο. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, τα φαράγγια του Ταϋγέτου και οι σπηλιές του έκρυψαν τους Μανιάτες κλέφτες. Το βουνό που χώριζε την Ανατολική Μάνη από την Έξω Μάνη, τις προστάτευε και τις δύο εξίσου. Έγινε η μάνα που σκέπασε τα παιδιά της.
Ο Γίγαντας που Κοιμάται
Οι παλιοί στα χωριά του Ταϋγέτου — στην Αναβρυτή, στην Πολιάνα, στην Καστάνια — λένε ακόμα μια ιστορία. Λένε πως ο Ταΰγετος δεν είναι βουνό. Είναι ένας γίγαντας που πλάγιασε να ξεκουραστεί. Η κορυφή του Προφήτη Ηλία είναι το κεφάλι του. Η ράχη του απλώνεται μέχρι το Ακρωτήριο Ταίναρο. Και όταν ξυπνήσει, θα σηκωθεί όρθιος.
Μέχρι τότε, αγρυπνά. Βλέπει την Καλαμάτα από τη μια και τη Σπάρτη από την άλλη. Και φυλάει την Μέσα Μάνη και την Έξω Μάνη σαν δύο κόρες του.
Ο Ταΰγετος δεν είναι γεωλογία. Είναι η πρώτη σελίδα κάθε παραμυθιού της Πελοποννήσου.
Όμορφη Μάνη
