Πασχαλινά αυγά με …εορταστικό κέντημα!!!

Tα κόκκινα αυγά βάφονταν με ξερά κρεμμυδότσουφλα τα οποία λόγω των χρωστικών ουσιών που περιέχουν χρησιμοποιούνταν ευρέως ως βαφική ύλη. Σε μια κατσαρόλα με νερό έβραζαν μπόλικα κρεμμυδότσουφλα , αλάτι και ξύδι και πάνω τους τοποθετούσαν τα αυγά.

Πολλές φορές πάνω στο άβαρο αυγό τοποθετούσαν μια μαργαρίτα ή ένα φύλλο από σέλινο , μαϊντανό ή άλλο φυτό και ύστερα τα έβαζαν προσεκτικά σε ένα τούλι ή παλιά λεπτή , γυναικεία κάλτσα και το έδεναν κόμπο για να μην χάσει το σχήμα του. Έβαζαν τα αυγά στη μπογιά, αφαιρούσαν το τούλι για να φανεί το σχήμα του φυτού, λάδωναν τα αυγά με ένα βαμβάκι και τα έτριβαν με ένα μάλλινο ύφασμα για να γυαλίσουν.

Άλλη συνήθεια διακόσμησης των κόκκινων αυγών , μοναδική ίσως στην Ελληνική παράδοση είναι εκείνη των κεντητών αυγών που εντοπίσαμε ακμαία στην περιοχή του τ.Δ.Τευθρώνης και ειδικότερα στο Φλωμοχώρι και τον Κότρωνα. Ως πληροφορία μόνο, το καταγράψαμε και στα Σκυφτιάνικα του τ.Δ. Μαλευρίου. Οι γυναίκες κεντάνε τα κόκκινα πασχαλινά αυγά δημιουργώντας μια περίτεχνη θήκη μέσα από την οποία τοποθετούνται τα αυγά και στην συνέχεια τα στολιζουν με χρωματιστές κορδέλες , άντρες, ματάκια , σταυρουδάκια και διάφορα προστατευτικά αλλά και χαρούμενα σύμβολα και σχέδια.Συνήθως τα κρεμάνε ανά δύο ή τρία σε ένα ξύλο και τα διαθέτουν στον πλειστηριασμό του τοπικού εθίμου του Σταυρού που γίνεται τη Δευτέρα του Πάσχα, ή στην μνήμη του Αϊ Γεωργίου στον Μακρύναρο.

Το παρακάτω ποίημα απήγγειλε η Αριστέα Μουγιακάκου ( το γένος Δραγουμάνου) στρο πανηγύρι του Αγίου Γεωργίου στο Φλωμοχώρι το 1950 και παρουσιάζει γλαφυρά τον πασχαλινό εορτασμό στον Αϊ Γιώργη στο Μακρύναρο:

Σήμερα είναι σκόλη , δεν είχαμε δουλειά, 

ήρθαμε στον Άϊ Γιώργη, πάνω στην εκκλησιά,

όπου την λειτουργάμε τον χρόνο μια φορά.

Εφέραμε κουλούρια και κεντημένα αυγά

και ΄χουνε μαγειρέψει διάφορα φαγητά.

χόντρο και μακαρόνια και κρέας απ΄τα αρνιά.

Πιάσανε και χορέψαν κορίτσια και παιδιά 

κι από τη γειτονιά μου και απ΄όλα τα χωριά.

                                                               Λάσκαρη Γ. Ηλία, Μοιρολόγια και Τραγούδια της Μάνης σελ.76-77 Αδούλωτη Μάνη

Πήγή :