Κούνος Λακωνίας:” Η πάλαι ποτέ καρδιά του Κατωπαγκιού”

Στην καρδιά της Μέσα Μάνης, ανάμεσα στους σιωπηλούς ελαιώνες και τις αιώνιες ξερολιθιές, βρίσκεται ο Κούνος, ένας οικισμός που φέρει βαριά την ιστορία του.

Σήμερα, οι κάτοικοί του είναι λιγοστοί, ίσα που μετριούνται στα δάκτυλα ενός χεριού, μια εικόνα που έρχεται σε έντονη αντίθεση με το παρελθόν του. Κάποτε, ο Κούνος έσφυζε από ζωή, φημιζόμενος για το μεγάλο πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου, μια γιορτή που συγκέντρωνε πλήθος κόσμου. Δυστυχώς, εδώ και χρόνια, κάθε πολιτιστική δραστηριότητα έχει σιγήσει, αφήνοντας μια αίσθηση ερήμωσης και απαξίωσης.

Η ιστορία του, ωστόσο, παραμένει ζωντανή. Από το 1571, ο Κούνος σημάδεψε την παρουσία του στα ιστορικά χρονικά. Το όνομά του, πιθανώς συνδεδεμένο με τον κωνικό λόφο στα δυτικά του, αντηχεί ακόμα στα πέτρινα σοκάκια. Οι επιβλητικές πυργοκατοικίες των Παπαδόγγονα, των Τραγαρουλιάνων και ο πενταώροφος πύργος των Δικαιόπουλων στέκουν ως σιωπηλοί μάρτυρες μιας άλλης εποχής.

👉 Η Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, βρίσκεται μέσα στον οικισμό, σε μια “εσωτερική” μικρή πλατεία (πλάτωμα) και είναι μεταβυζαντινό κτίσμα. Ωστόσο αυτό που αξίζει να παρατηρήσει κανείς είναι ότι για την οικοδόμηση του ναού, χρησιμοποιήθηκε υλικό από παλαιότερο και πολύ μεγαλύτερο.

Advertisement

Δείτε επίσης

Χαρούδα Μάνης: Ένα Ταξίδι στην Καρδιά της Λακωνικής Ιστορίας.

Φωλιασμένη στην αγκαλιά της Λακωνικής Μάνης, η Χαρούδα αποτελεί έναν μικρό, αλλά γεμάτο ιστορία οικισμό που μαγεύει τον επισκέπτη με την αρχαία αύρα και τα...

Οι βυζαντινές και μεταβυζαντινές εκκλησίες, όπως οι Πέντε Άγιοι (11ου αιώνα),  ο Άι Γιάννης,  αλλά και η Κοίμηση της Θεοτόκου με τις φθαρμένες αλλά ακόμα εντυπωσιακές τοιχογραφίες τους, θυμίζουν την πνευματική και καλλιτεχνική άνθηση του τόπου.

“Πεντάκια”. Πρόκειται για κοιμητηριακούς ναούς μέσα στο χώρο του νεκροταφείου, που όπως λέει και το όνομά τους, ήταν αρχικά πέντε, σήμερα όμως σώζονται μόνο δύο.

 Σε αντίθεση με την παρούσα ερημιά, η γύρω φύση παραμένει ζωντανή. Το Καταφύγιο Άγριας Ζωής Βαβίλα – Κούνος, με τα χιλιάδες στρέμματα άγριας ομορφιάς, συνεχίζει τον δικό του κύκλο ζωής.

 “Κοίμηση της Θεοτόκου”. Μικρός βυζαντινός ναός που βρίσκεται στην είσοδο του οικισμού, με ωραίες τοιχογραφίες, που στο μεγαλύτερο μέρος τους έχουν συντηρηθεί.

Ο Κούνος σήμερα είναι ένα μέρος όπου η ιστορική μνήμη έρχεται αντιμέτωπη με τη σιωπή της εγκατάλειψης. Ένα τοπίο που καλεί τον επισκέπτη να αναλογιστεί την αλλοίωση του χρόνου και την ανάγκη αναγέννησης τέτοιων ιστορικών τόπων.

Κάποια επιπλέον στοιχεία:

Το χωριό Κούνος , σύμφωνα με  το βιβλίο του Κυριάκου Δ. Κάσση “Τοπωνύμια της Μάνης” σελ.170 μνημονεύεται στο υπόμνημα Μανιατών (1618) στον Δούκα του Νέβερ.Αναφέρεται στην απογρασφή Γριμάνη (1700) .Επίσης  από τον Παπαδάκη-Γιατράκη τον 18ο αιώνα και τον Νηφάκο αλλά και στον Κώδικα Μονεμβασίας το 1810. Οι πληροφορίες για την ονομασία του ποικίλουν : μια επιπλέον εκδοχή είναι ότι προέρχεται από την λέξη “Κώνος”-Κούνος Μανιάτικα-γιατί από πάνω του (Δ)[ το αναφέρουμε πιο πάνω} στην Άνω Πούλα υπάρχει κωνική κορυφή, ενώ πιο πέρα (Ν) υπάρχει κυβική κορυφή (πάνω από το Δρυ) που λέγεται ” Κούμπος” (=κύβος). Υπάρχει ίδιο τοπωνύμιο και στην περιοχή Μαλέα και στην Ζάκυνθο. Τέλος άλλη μια εκδοχή είναι ότι ονομάσθηκε Κούνος από τις πολλές κούνιες που κρεμούσαν στην μουριά της κεντρικής πλατείας.

Κείμενο-Φωτό Όμορφη Μάνη

Πηγή πληροφοριών: “Τοπωνύμια Μάνης” Κυριάκος Δ. Κάσσης 

Διαβάστε ακόμα: Τροχάλακας: Ένα Λιλιπούτειο Χωριό στην Καρδιά της Μάχιμης Μάνης με Κανόνι και Ιστορία