Η Μάνη, ένας τόπος άγριας ομορφιάς και βαθιάς ιστορίας, κρύβει μονοπάτια που συνδέουν το χθες με το σήμερα. Ένα τέτοιο μονοπάτι, λιθόστρωτο και γεμάτο μυστικά, ξεκινά από το γραφικό χωριό Νύφι και φτάνει μέχρι τα αρχαία Κιόνια, προσφέροντας ένα ταξίδι στον χρόνο και την αξεπέραστη φύση της Λακωνικής γης.
Από το Νύφι: Το Ξεκίνημα μιας Περιπέτειας
Το Νύφι, ένα χαρακτηριστικό μανιάτικο χωριό με τα πέτρινα σπίτια και τους επιβλητικούς πολεμόπυργους, αποτελεί την αφετηρία μας. Από την επάνω πλατεία, ένα μονοπάτι πλακουρήθρας μάς οδηγεί προς τα πάνω, με τη σωλήνα που φέρνει νερό στο χωριό από τις πηγές της Μονής να αποτελεί έναν σταθερό οδηγό δίπλα στο καλντερίμι. Αφήνοντας πίσω μας τη γραφική εικόνα του χωριού, το μονοπάτι δαντελωτά ανηφορίζει στην πλαγιά, φτάνοντας σε μια άγρια ράχη από βράχους. Εδώ, τα ερείπια παλαιών πύργων και ένα μικρό εκκλησάκι μαρτυρούν την οχυρωματική ιστορία του τόπου.
Ανάμεσα σε Βελανιδιές και Φασκόμηλο: Η Ανάβαση στην Μονή του Κουρνού
Συνεχίζοντας την ανάβαση, το τοπίο μεταμορφώνεται. Διάσπαρτες βελανιδιές κάνουν την εμφάνισή τους μέσα στο άγριο μανιάτικο σκηνικό, γεμάτο θάμνους και αγριολούλουδα. Το αρωματικό φασκόμηλο κυριαρχεί, πλημμυρίζοντας τον αέρα με τη μεθυστική του ευωδιά. Όσο προχωράμε, οι βελανιδιές πυκνώνουν, προσφέροντας πλούσιο ίσκιο. Σε περίπου 1,5 ώρα πεζοπορίας, το καλντερίμι μας οδηγεί στην επιβλητική Μονή της Παναγίας του Κουρνού.
Η Μονή, που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα (αν και η ύπαρξή της είναι παλαιότερη), οφείλει το όνομά της στις δύο πηγές (κρουνούς) που αναβλύζουν στην περιοχή. Παρόλο που είναι πλέον ακατοίκητη, στέκεται αγέρωχη με τις εντυπωσιακές τίκλες (πλάκες) στην οροφή της εκκλησίας και των κελιών, μαρτυρώντας την αντοχή της στον χρόνο. Στο εσωτερικό της, οι αγιογραφίες αποτελούν ζωντανά βιβλία, μεταφέροντας τα μηνύματα της Χριστιανοσύνης. Κάθε χρόνο, στις 15 Αυγούστου, η Μονή ζωντανεύει με το περίφημο πανηγύρι του Κουρνού, συγκεντρώνοντας πλήθος πιστών. Από το μπαλκόνι της Μονής, η απέραντη θέα του Λακωνικού Κόλπου κόβει την ανάσα. Εδώ, δύο κρουνοί από ολόλευκο μάρμαρο ρίχνουν το νερό της πηγής σε λεκάνη, το οποίο μεταφέρεται στο Νύφι, ενώ ελεύθερα βόσκοντα μανιάτικα μοσχάρια ξεδιψούν στις κορύτες.
Στα Κιόνια: Η Αρχαία Αίγιλα και το Μνημειακό της Τοπίο
Συνεχίζοντας την ανάβαση προς τα νότια για περίπου μισή ώρα από τη Μονή, φτάνουμε στη θέση «Κιόνια», που οι ντόπιοι αποκαλούν και «Βασιλικές Πέτρες». Εδώ, στην καρδιά ενός ειδυλλιακού τοπίου και στον ίσκιο των βελανιδιών, βρίσκονται διάσπαρτα τα κατάλοιπα δύο αρχαίων ναών. Βάσεις, κίονες, κιονόκρανα, τρίγλυφα συνθέτουν έναν μνημειακό τόπο, την αρχαία Αίγιλα. Ο Παυσανίας αναφέρει την ύπαρξη ιερού της Δήμητρας σε αυτή την τοποθεσία. Το ιερό εντοπίστηκε το 1843 από τον Γάλλο αρχαιολόγο Φίλιππο Le Bas, ενώ το 1975 η αρχαιολόγος Λήδα Μόσχου-Τσιώμη και ο αρχιτέκτονας Π.Ν. Μόσχος μελέτησαν και παρουσίασαν δύο δωρικούς ναούς, που χρονολογούνται από τον 2ο αιώνα π.Χ. έως την περίοδο του Οκταβιανού Αυγούστου ή του Τιβερίου.
Η θέα από τα Κιόνια είναι μαγευτική, με απεριόριστο ορίζοντα που αγκαλιάζει τον Λακωνικό Κόλπο, την επαρχία Επιδαύρου Λιμηρά, τον Κάβο Μαλέα, την Ελαφόνησο, τα Κύθηρα, και με καθαρό καιρό ακόμα και τα Αντικύθηρα και την Κρήτη. Βόρεια υψώνονται οι κορυφές του Σαγγιά, ενώ νότια απλώνεται το απόμακρο Ταίναρο, το «τέλος του κόσμου» των αρχαίων, με τη σπηλιά του Άδη. Η άνοιξη είναι η ιδανική εποχή για την ανάβαση, όταν οι βελανιδιές προσφέρουν τον πλούσιο ίσκιο τους και τα αγριολούλουδα και τα βότανα ανθίζουν, ακόμα και ανάμεσα στις αρμούς του καλντεριμιού.
Προς την Κορυφή Μελούπι: Η Συνέχεια της Περιπέτειας
Από τα Κιόνια, επιστρέφουμε στη Μονή του Κουρνού για να συνεχίσουμε την ανάβαση. Ακολουθώντας το ανάγλυφο του βουνού, ανηφορίζουμε ομαλά με γενική βορειοδυτική κατεύθυνση στις πλαγιές της κορυφής Αγριόκαμπος (789 μ.) προς ένα διάσελο. Λίγο μετά το διάσελο φτάνουμε στη θέση «στου λαού», όπου συναντιέται το μονοπάτι από το χωριό Μίνα. Συνεχίζοντας βόρεια-βορειοδυτικά μέσα στις λάκες, φτάνουμε σε σημείο με θέα προς τη θάλασσα. Τέλος, ανηφορίζοντας βόρεια στην πλαγιά, συναντάμε το μονοπάτι από το Παλιοχώρι και τον Δρυμό. Περνώντας μεγάλους βραχώδεις σχηματισμούς, φτάνουμε στις στάνες στη θέση Θρόκαλου, και από εκεί, ακολουθώντας τη ράχη προς βορρά, καταλήγουμε στην κορυφή Μελούπι (1192 μ.).
Αυτή η διαδρομή προσφέρει όχι μόνο μια μοναδική εμπειρία πεζοπορίας στη μανιάτικη φύση, αλλά και ένα συναρπαστικό ταξίδι στην πλούσια ιστορία και τον πολιτισμό της περιοχής, αναδεικνύοντας κρυμμένα μνημεία και απαράμιλλες ομορφιές.
Φωτογραφικό υλικό και περαιτέρω πληροφορίες μπορείτε να δείτε πατώντας στον σύνδεσμο αυτό:
και εδώ:
