Η Παναγίτσα στους Άνω Μπουλαριούς Μάνης: Ένα Βυζαντινό «Κόσμημα» στη Σκιερή Μάνη

Στην καρδιά μιας παραδοσιακής πυργογειτονιάς στους Άνω Μπουλαριούς της Μάνης, σχεδόν πάνω στον δρόμο, ξεπροβάλλει αθόρυβα αλλά επιβλητικά η Παναγίτσα—ένα εκκλησιαστικό μνημείο που κουβαλά αιώνες ιστορίας και θρησκευτικής ευλάβειας.

Η Ιστορία και τα Μυστικά της

Χτισμένος τον 13ο αιώνα, ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου (όπως είναι επίσημα αφιερωμένος) δεν δημιουργήθηκε από το τίποτα. Θεμελιώθηκε πάνω στα αρχαία ίχνη ενός παλαιότερου ναΐσκου, αυτού του Αγίου Νικολάου, δημιουργώντας έναν ιερό διάλογο ανάμεσα στις εποχές.

Από το αρχικό κτίσμα, αυτό που σώζεται έως σήμερα και μαγνητίζει το βλέμμα είναι ο ανατολικός τοίχος, μερικώς επιχωρισμένος από την ανατολική πλευρά. Η μανιάτικη πέτρα, μικροί λίθινοι όγκοι δεμένοι περίτεχνα με πηλό στους αρμούς, αποπνέει την αυθεντική, τραχιά ομορφιά της τοπικής αρχιτεκτονικής. Εξωτερικά, ο ναός πιθανότατα αγκαλιαζόταν από δύο κόγχες ενιαίας αψίδας, μια αρχιτεκτονική ιδιαιτερότητα της εποχής.

Η Τέχνη που Αντέχει στον Χρόνο

Περνώντας στο εσωτερικό της δεύτερης κόγχης, ο επισκέπτης έρχεται αντιμέτωπος με μια αληθινή αποκάλυψη: σπάνια λείψανα βυζαντινών τοιχογραφιών του 13ου αιώνα.

• Αριστερά: Δεσπόζει η αυστηρή και προστάτευτική μορφή του Αρχαγγέλου.

• Δεξιά: Απλώνεται η Βρεφοκρατούσα Παναγία, με το θείο βρέφος να απεικονίζεται τρυφερά στο μέσο του στήθους της, μια μοναδική εικαστική αποτύπωση που αγγίζει την ψυχή.

«Η Κοίμηση της Θεοτόκου ή κατά τους ντόπιους Παναγίτσα… βρίσκεται σχεδόν επάνω στον δρόμο στους Άνω Μπουλαριούς στην αριστερή πλευρά και στολίζει μια πυργογειτονιά του χωριού.» — (Πηγή: Νικόλαος Δρανδάκης, Α΄ Τόμος, σελ. 40)

Ένα μικρό, α(θ)άνατο κομμάτι της βυζαντινής Μάνης που περιμένει τον ταξιδιώτη να το ανακαλύψει ανάμεσα στους περήφανους πύργους.

Πηγή: Νικόλαος Δρανδάκης, ” Μάνη & Λακωνία Α΄ Τόμος, σελ. 40