Κούνος Λακωνίας:” Η πάλαι ποτέ καρδιά του Κατωπαγκιού”

Στην καρδιά της Μέσα Μάνης, ανάμεσα στους σιωπηλούς ελαιώνες και τις αιώνιες ξερολιθιές, βρίσκεται ο Κούνος, ένας οικισμός που φέρει βαριά την ιστορία του.

Σήμερα, οι κάτοικοί του είναι λιγοστοί, ίσα που μετριούνται στα δάκτυλα ενός χεριού, μια εικόνα που έρχεται σε έντονη αντίθεση με το παρελθόν του. Κάποτε, ο Κούνος έσφυζε από ζωή, φημιζόμενος για το μεγάλο πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου, μια γιορτή που συγκέντρωνε πλήθος κόσμου. Δυστυχώς, εδώ και χρόνια, κάθε πολιτιστική δραστηριότητα έχει σιγήσει, αφήνοντας μια αίσθηση ερήμωσης και απαξίωσης.

Η ιστορία του, ωστόσο, παραμένει ζωντανή. Από το 1571, ο Κούνος σημάδεψε την παρουσία του στα ιστορικά χρονικά. Το όνομά του, πιθανώς συνδεδεμένο με τον κωνικό λόφο στα δυτικά του, αντηχεί ακόμα στα πέτρινα σοκάκια. Οι επιβλητικές πυργοκατοικίες των Παπαδόγγονα, των Τραγαρουλιάνων και ο πενταώροφος πύργος των Δικαιόπουλων στέκουν ως σιωπηλοί μάρτυρες μιας άλλης εποχής.

Η Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, βρίσκεται μέσα στον οικισμό, σε μια “εσωτερική” μικρή πλατεία (πλάτωμα) και είναι μεταβυζαντινό κτίσμα. Ωστόσο αυτό που αξίζει να παρατηρήσει κανείς είναι ότι για την οικοδόμηση του ναού, χρησιμοποιήθηκε υλικό από παλαιότερο και πολύ μεγαλύτερο.

Οι βυζαντινές και μεταβυζαντινές εκκλησίες, όπως οι Πέντε Άγιοι (11ου αιώνα),  ο Άι Γιάννης,  αλλά και η Κοίμηση της Θεοτόκου με τις φθαρμένες αλλά ακόμα εντυπωσιακές τοιχογραφίες τους, θυμίζουν την πνευματική και καλλιτεχνική άνθηση του τόπου.

“Πεντάκια”. Πρόκειται για κοιμητηριακούς ναούς μέσα στο χώρο του νεκροταφείου, που όπως λέει και το όνομά τους, ήταν αρχικά πέντε, σήμερα όμως σώζονται μόνο δύο.

 Σε αντίθεση με την παρούσα ερημιά, η γύρω φύση παραμένει ζωντανή. Το Καταφύγιο Άγριας Ζωής Βαβίλα – Κούνος, με τα χιλιάδες στρέμματα άγριας ομορφιάς, συνεχίζει τον δικό του κύκλο ζωής.

 “Κοίμηση της Θεοτόκου”. Μικρός βυζαντινός ναός που βρίσκεται στην είσοδο του οικισμού, με ωραίες τοιχογραφίες, που στο μεγαλύτερο μέρος τους έχουν συντηρηθεί.

Ο Κούνος σήμερα είναι ένα μέρος όπου η ιστορική μνήμη έρχεται αντιμέτωπη με τη σιωπή της εγκατάλειψης. Ένα τοπίο που καλεί τον επισκέπτη να αναλογιστεί την αλλοίωση του χρόνου και την ανάγκη αναγέννησης τέτοιων ιστορικών τόπων.

Κείμενο-Φωτό Όμορφη Μάνη

Για περισσότερες πληροφορίες εδώ: Οι Μανιάτες είναι Παντού

Φωτογραφικό Υλικό:

Bίντεο:

Χάρτης: