Ο Ταΰγετος. Δεν είναι απλώς ένα βουνό, είναι μια ζωντανή οντότητα, ένας γίγαντας που κοιμάται, σκεπασμένος με το πράσινο σεντόνι των δέντρων και στολισμένος με τις αιχμηρές κορυφές του που σκίζουν τον ουρανό. Από τις χιονισμένες κορυφές του το χειμώνα, μέχρι τις σκιερές ρεματιές του το καλοκαίρι, έχει δει γενιές να περνούν, να αγαπούν, να πολεμούν και να ονειρεύονται στις πλαγιές του. Κι ανάμεσα στους μύθους και τις αλήθειες του, λέγεται πως κρύβει μια μυστική πύλη.
Η ιστορία αυτή δεν είναι γραμμένη σε βιβλία, αλλά ψιθυρίζεται από στόμα σε στόμα, από παππού σε εγγόνι, δίπλα στο τζάκι, όταν οι βόρειοι άνεμοι χτυπούν τα τζάμια. Μιλάει για την αρχαία εποχή, όταν οι θεοί και οι θνητοί περπατούσαν ακόμα μαζί. Τότε, ο Ταΰγετος δεν ήταν απλώς ένα βουνό, αλλά ένα ιερό καταφύγιο, όπου οι νύμφες χόρευαν στις πηγές και οι Πάνας έπαιζε τη φλογέρα του στα δάση.
Λένε πως βαθιά μέσα στις σπηλιές του, εκεί που το φως του ήλιου δεν φτάνει ποτέ, υπάρχει μια κρυφή πύλη. Δεν είναι φτιαγμένη από πέτρα ή ξύλο, αλλά από αόρατη ενέργεια, που μόνο οι αγνές καρδιές και τα αληθινά πνεύματα μπορούν να αντιληφθούν. Αυτή η πύλη, λένε, οδηγεί σε έναν άλλο κόσμο. Έναν κόσμο όπου ο χρόνος δεν κυλάει όπως τον ξέρουμε, όπου η σοφία των αιώνων φυλάσσεται από αρχαίους φύλακες και όπου η φύση ανθίζει σε μια αιώνια άνοιξη.
Πολλοί τολμηροί ορειβάτες και κυνηγοί έχουν αφηγηθεί ιστορίες για παράξενες λάμψεις που είδαν στο σκοτάδι, για μελωδίες που άκουσαν να φέρνει ο άνεμος από το πουθενά, ή για στιγμές όπου το τοπίο φάνηκε να αλλάζει, να γίνεται πιο ζωντανό, πιο λαμπερό, πριν επανέλθει στην κανονική του όψη. Οι σοφοί των χωριών λένε πως αυτές είναι οι ματιές στην κρυμμένη πύλη, που αφήνει για μια στιγμή να φανεί η μαγεία της.
Η ιστορία δεν τελειώνει με το άνοιγμα της πύλης, αλλά με την υπόσχεση. Την υπόσχεση πως ο Ταΰγετος, αυτός ο σιωπηλός γίγαντας, φυλάει μέσα του όχι μόνο την ομορφιά της φύσης, αλλά και τα μυστικά του κόσμου. Και πως, όσο οι άνθρωποι σέβονται τη φύση του, όσο αναπνέουν τον καθαρό του αέρα και αφουγκράζονται τους ψιθύρους του ανέμου στα πεύκα, τόσο η πύλη θα παραμένει εκεί, κρυμμένη αλλά παρούσα, περιμένοντας ίσως μια μέρα να αποκαλυφθεί σε κάποιον άξιο.
Έτσι, κάθε φορά που κοιτάζεις τον Ταΰγετο, ή περπατάς στις πλαγιές του, θυμήσου αυτή την ιστορία. Ίσως, με λίγη τύχη και μια ανοιχτή καρδιά, μπορέσεις κι εσύ να νιώσεις την αύρα της κρυμμένης πύλης και να γίνεις μέρος του αιώνιου μύθου του.
